Her isim'in nasıl yorumlanması gerektiğini
belirtir. Örneğin, type type komutu
type is a shell builtin çıktılar (anlamı:
"type bir kabuk yerleşiğidir").
-t seçeneği verildiğinde,
isim bir takma ad ise alias,
bir işlev ise function, bir yerleşik komut ise
builtin, bir disk dosyası ise file
veya bir anahtar sözcük ise keyword
sözcüğünü basar. isim bulunamazsa, hiçbir
şey basılmaz ve type bir başarısızlık durumu
ile döner.
-p seçeneği verildiğinde,
isim -t seçeneği ile
file çıktısını vermiyorsa hiçbir şey dönmez,
aksi takdirde çalıştırılacak disk dosyasının ismi basılır.
-P seçeneği her isim için, -t dosya döndürmese bile bir yol araması yapılmasını zorlar.
Komut çırpılanmışsa -p ve -P çırpılı değeri basar, dosyanın ilk olarak $PATH içinde görünmesi gerekli değildir.
-a seçeneği verildiğinde,
isim çalıştırılabilir dosyasının
bulunabileceği yerleri basar. Bu, sadece ve sadece -p
seçeneği kullanılmamışsa takma adları ve işlevleri de içerir.
-f seçeneği belirtilmişse command yerleşiğindeki gibi type kabuk işlevlerini bulmaya çalışmaz.
isimlerden biri bulunursa dönüş durumu
sıfırdır, hiçbiri bulunamazsa sıfırdan farklıdır.